Opiniobesitas

Vandaag daagde het mij in ene. Ik begreep in een oogwenk waar het onderwijs in Nederland onder lijdt. Ons onderwijs gaat gebukt onder Opiniobesitas.

Er gaat geen dag voorbij of men roept wel iets over het onderwijs: We moeten leren van de Finse situatie; we moeten af van het voortdurend testen (analoog aan de Amerikaanse situatie); we moeten juist testen, we zijn namelijk opbrengstgericht bezig; het onderwijs is de sleutel tot economische groei, welzijn en gezondheid; het onderwijs moet zich juist richten op persoonlijke ontwikkeling van de mens; we moeten de jongens van de meisjes scheiden; nee, we moeten de jongens alleen bij bepaalde vakken van de meisjes scheiden etc, etc, etc.
De meeste meninkjes worden geventileerd door goedwillenden die echter vaak wel ver van de werkvloer, de praktijk van alle dag af staan.

Heb ik dan iets tegen meningen? Welnee!  Ik geef ze je graag! 🙂 Het levert soms een verrukkelijk spel op. Mits je met elkaar werkelijk wilt onderzoeken op inhoud. Daarom houd ik zo van de blogs van mijn twittervriendin Hester Ijsseling

Meningen? Prima, maar onderzoek ze. Het onderwijs is enorm gebaat bij een onderzoekende houding. Het werkelijk willen leren van en met elkaar. De reden waarom er initiatieven opkomen als Onderwijsdag 2.0, waar onder andere onderwijstwitteraar @marathonkeje bij betrokken is. Steek ook je licht eens op bij Edcamp010.
Zaterdag 15 oktober 2011 vindt namelijk de eerste Edcamp in Rotterdam plaats. De Edcamp is geen conferentie, het is een ‘on-conferentie’ .  De on-conferentie toegankelijk voor iedereen die het onderwijs in Rotterdam een warm hart toedraagt. Thema van deze dag is dan ook ‘Leren in Rotterdam, wat betekent dat voor jou en voor mij?’ 
Onderwijsdag 2.0 en Edcamp010 helpen je in de strijd tegen Opiniobesitas 😉 en geven voeding voor de versterking van de beroepstrots!