Jij bent aan zet!

Uit de tevredenheidspeiling onder het personeel kwam naar voren dat er te weinig gebruik werd gemaakt van de mogelijkheden van de IT. Ik moest daar om glimlachen. Er is de afgelopen jaren behoorlijk geïnvesteerd in de IT op school. Daar zal het dus niet aan liggen. Als je gebruik wilt maken van de mogelijkheden van de IT (en inderdaad, een tevredenheidspeiling vraagt daar zeer ongenuanceerd naar) moet je het gewoon doen. Gewoon aan de slag.
Lukt dat niet en kom  je er ook niet toe op sites te kijken die een relatie leggen tussen IT en het onderwijs dan wordt het lastig. Het valt namelijk nog niet onder de taak van de ICT-er de leerkrachten te scholen. Tenzij er vanuit zo’n team een nadrukkelijke vraag ligt. Die begint meestal met een inventarisatie: wat wil ik bereiken, wat kunnen mijn leerlingen al, wat breng ik mee op het gebied van ICT en hoe brengen we die drie zaken samen?
Op de site Educate the crowd kun je tal van zaken vinden die het onderwijs verbindt met de IT. Je kunt er ook een gratis E-book downloaden Webprojects 2.0 Met een aantal interessante projecten waarbij web 2.0 werd ingezet.
Zo zijn er nog tal van mogelijkheden informatie op te doen. Bijvoorbeeld via Twitter. Volg bij voorbeeld @karinwinters en @trendmatcher en je krijgt gratis en voor niets ongelooflijk veel tips. Heb je een vraag? Stel hem met de hastag #durftevragen en heel Nederland (twitter je in het Engels, ga je dwars door alle landgrenzen heen) buigt het hoofd om jouw vraag te beantwoorden. Maar jij bent aan zet!

Kwaliteitsonderwijs en motorrijders

Onderweg, op weg naar weet ik waar, groeten motorrijders elkaar. Hun groet kan variëren van een joviaal uitgestoken hand tot een bescheiden hoofdknik. Er zijn er die de linkerhand losjes optillen van het stuur. De vingers richten zich even op. Automobilisten doen dat niet. Als motorrijder ontmoet ik ook vaak de zijwaarts uitgestoken hand. De wijsvinger. De duim. De snelle jongens hebben daar net geen tijd voor. Het groeten gaat bij hen snel en subtiel. Meestal groeten ze met de rechtervoet. Het hieltje gaat dan even omhoog. Maar er wordt gegroet. Zo onderscheiden ze zich van de andere weggebruikers. En ze staan zich ergens op voor. Waarom zou je je anders willen onderscheiden van anderen die dezelfde weg gaan als jij? Onderwijsmensen van de openbare signatuur doen dat ook. Zich onderscheiden, zich ergens op voor staan. We hebben alleen nog ‘geheime handdruk’ nodig. Een ritueel. Zoals veel van onze jongeren. Die halen de ingewikkeldste toeren uit met hun handen, puur ter begroeting van een groepsgenoot. Sektariërs doen het. Gelovigen doen het. Even een kort ritueel. Vaak dragen ze daarbij nog een onderscheidend sieraad, of showen een treffend kledingstuk. Je ziet zo dat je bij elkaar hoort. Je weet dat je voor dezelfde zaak staat. Ik ben op zoek naar een ritueel of een kledingstuk dat tot uitdrukking brengt dat wij geen vertegenwoordigers zijn van een speciale religieuze, levensbeschouwelijke, politieke of etnische groepering, maar dat wij slechts borg staan voor kwaliteitsonderwijs.
Inzenden tot 11 juni.

Vaderavond

De Vaderavond was een succes. Dankzij de inzet van leerkrachten, ouderconsulenten, de vaders, hun kinderen en de Stichting Buurtwerk Alexander. Het maken van muziekinstrumenten eindigde in een heus concert.

Zelfonderzoek

Voor iedereen die zegt bang te zijn, bang voor de ander, bang voor verlies van de baan, bang voor boos, bang voor de mensen op het plein, bang voor commentaar op de hoofddoek, bang voor de hoofddoek, bang voor professionele feedback, bang voor het geven van professionele feedback, bang voor presteren, bang voor ziekte, bang voor morgen, bang door vroeger, bang voor nu, bang voor zichzelf: The Work van Byron Katie.

Spring is in the air

Het weer klaart enorm op. De koude winterdagen zijn voorbij. Heerlijk, het zorgt voor een open mind, een open hoofd, een open hart. Je ruikt de lente in de lucht.
Voor mijn gevoel is de lente al heel vroeg begonnen dit schooljaar. Zo rond de herfstvakantie. Dat merk je bijvoorbeeld aan de afname van het aantal incidenten op school.
Vorig jaar moest de directie een aantal malen stevig optreden naar leerlingen uit de bovenbouw. Dit schooljaar heeft dat zich beperkt tot de allereerste maand. Vorig schooljaar spak de directie regelmatig ouders aan op hun gedrag binnen de school. Dat is dit schooljaar wel anders.

En dat is mooi, daar kunnen we met elkaar trots op zijn.

Dit schooljaar komen ook ineens allerleininitiatieven naar voren. Ouders uit de ouderraad buigen zich over de schoolreis. Leerlingen zetten acties op poten: Haïti, deelname aan de Marathon van Rotterdam.

En dat is mooi. Bij iedereen is het hoofd open gegaan. Bij iedereen is de lente vroeg begonnen. Daar mogen we best trots op zijn.

Spannende kunst

De kunstenaars van Kunst in de Klas (K!K) lopen nu al weer zo’n twee jaar rond bij ons. Daar zijn we met z’n allen zeer tevreden over. Het geeft ons de mogelijkheid om expressieve vakken structureel te integreren in ons onderwijsaanbod. En het levert naast leuke, leerzame lessen ook prachtige kunstwerken op.

Het Alberta Wellingpad ziet er ook goed uit!

” Al die berichten over de nieuwe lokatie! Het is bij ons ook goed!” 

Dit was ongetwijfeld de idee achter het mailtje van conciërge Anton. Hij mailde me gisteren spontaan een aantal foto’s. Beide conciërges, Anton en Wim, staken aardig wat arbeid en energie in de kasten en computertafels van onze school aan de lokatie Alberta Wellingpad.

De mail met foto’s was meteen een unicum, want leidde tot een eerste bijdrage aan dit weblog rechtstreeks afkomstig uit het team van onderwijzend en onderwijsondersteunend personeel.
Vakwerk, Wim en Anton!